Voor Viktoras Binkis zijn harmonie, orde en verfijning essentiële componenten in het hart van zijn creatieve proces. Hij zelf merkt op dat zijn werken de chaotische of spontane kenmerken vermijden die vaak worden geassocieerd met hedendaagse kunst; in plaats daarvan karakteriseert hij zijn benadering als klassiek. Hoewel abstracte elementen in zijn stijl kunnen voorkomen, handhaaft Binkis zorgvuldig een balans tussen compositie, tonaliteit en kleurharmonie, waarbij hij zijn methode vergelijkt met Euclides' waardering voor symmetrie en de harmonieuze ordening van de sferen.
Het landschapgenre neemt een centrale plaats in Binkis’ oeuvre in. Hij beschouwt landschappen als een "ideaal laboratorium" dat hem in staat stelt de formele mogelijkheden van schilderkunst te onderzoeken, terwijl hij tegelijkertijd reflecteert op en zijn persoonlijke artistieke vaardigheden verrijkt. In zijn werken komt het bekende Litouwse landschap op vernieuwende wijze naar voren door gedurfde gezichtspunten en inventieve kleurgebruik, wat resulteert in beelden die afwisselend dramatisch en stilletjes doordrenkt zijn met een dromerige kwaliteit.
Geboren in 1957, voltooide Viktoras Binkis zijn studie schilderkunst aan het Vilnius Kunstinstituut in 1988, waarmee hij de basis legde voor een diverse artistieke carrière die zich over vele jaren heeft ontvouwd.
Sinds hij in 1992 lid werd van de Litouwse Vereniging van Kunstenaars, heeft Binkis een artistieke praktijk ontwikkeld die schilderkunst, fotografie en sculptuur omvat. Hij heeft meer dan twintig solo-exposities gehouden, waarbij hij voortdurend thema's van visuele harmonie, structurele orde en de lyrische herinterpretatie van de natuurlijke wereld verkent.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Dit schilderij toont een abstracte samenstelling van vormen en kleuren die lijken te verwijzen naar mechanische onderdelen en elementen, reminiscent aan drone-componenten, gerangschikt in een dynamische, bijna zwevende compositie. Het kleurenpalet is rijk en levendig, gedomineerd door tinten rood, blauw en groen, wat een gevoel van diepte en complexiteit creëert. De vormen vergrendelen in een ingewikkelde maar harmonieuze manier, wat zowel beweging als connectiviteit onder de afgebeelde elementen suggereert. Er zijn cilindrische en sferische vormen, waarbij sommige delen meer gedefinieerd lijken, die lijken op lenzen of motoren, terwijl andere meer ambigu zijn, wat bijdraagt aan het algehele gevoel van een technologische, mogelijk futuristische thematiek. De algehele indruk is die van een zorgvuldig georkestreerde verwarring, als een momentopname van een machine in werking of in een staat van demontage.
