Voor Viktoras Binkis zijn harmonie, orde en verfijning essentiële componenten in het hart van zijn creatieve proces. Hij zelf merkt op dat zijn werken de chaotische of spontane kenmerken vermijden die vaak worden geassocieerd met hedendaagse kunst; in plaats daarvan karakteriseert hij zijn benadering als klassiek. Hoewel abstracte elementen in zijn stijl kunnen voorkomen, handhaaft Binkis zorgvuldig een balans tussen compositie, tonaliteit en kleurharmonie, waarbij hij zijn methode vergelijkt met Euclides' waardering voor symmetrie en de harmonieuze ordening van de sferen.
Het landschapgenre neemt een centrale plaats in Binkis’ oeuvre in. Hij beschouwt landschappen als een "ideaal laboratorium" dat hem in staat stelt de formele mogelijkheden van schilderkunst te onderzoeken, terwijl hij tegelijkertijd reflecteert op en zijn persoonlijke artistieke vaardigheden verrijkt. In zijn werken komt het bekende Litouwse landschap op vernieuwende wijze naar voren door gedurfde gezichtspunten en inventieve kleurgebruik, wat resulteert in beelden die afwisselend dramatisch en stilletjes doordrenkt zijn met een dromerige kwaliteit.
Geboren in 1957, voltooide Viktoras Binkis zijn studie schilderkunst aan het Vilnius Kunstinstituut in 1988, waarmee hij de basis legde voor een diverse artistieke carrière die zich over vele jaren heeft ontvouwd.
Sinds hij in 1992 lid werd van de Litouwse Vereniging van Kunstenaars, heeft Binkis een artistieke praktijk ontwikkeld die schilderkunst, fotografie en sculptuur omvat. Hij heeft meer dan twintig solo-exposities gehouden, waarbij hij voortdurend thema's van visuele harmonie, structurele orde en de lyrische herinterpretatie van de natuurlijke wereld verkent.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een oude, smalle straat in Istrië, weergegeven met dikke, expressieve penseelstreken en een levendig palet dat gedomineerd wordt door tinten rood, geel en oranje. De gebouwen zijn hoekig en abstract, wat de compositie een dynamisch, bijna gefragmenteerd uiterlijk geeft. Een hoge kerktoren rijst op in de achtergrond, zijn vorm reikt naar de lucht, wat een gevoel van verticaliteit geeft tegen de meer horizontaal gerangschikte huizen. De voorgrond bevat onregelmatige kinderkopjes, wat de rustieke en verouderde kwaliteit van de scène versterkt. Schaduwen en highlights zijn gedurfd in contrast, wat een gevoel van diepte creëert en de indruk wekt van zonlicht dat over de structuren valt. De algehele sfeer is er een van levendige, historische charme, met een vleugje surrealistische vervorming in de manier waarop de architectuur buigt en draait onder de speelse stijl van de schilder.




















