Kunstwerk in het interieur
De schilderijen van Simon Skrabulis bieden de kans om de essentie van schilderkunst te ervaren. Zijn kunstwerk trekt de kijker aan en nodigt uit tot een levendige reis door kleur, vorm en textuur, wat resulteert in een levendige visuele ontmoeting. De vitaliteit in zijn creaties toont een diepgaande verbinding met de essentiële elementen van het medium.
Binnen zijn doeken laat de kunstenaar moedig niet alleen de verf die in de tubes zit, maar ook zijn intuïtie, verbeelding, waarneming en hand los. Deze veelzijdige en ongebonden methode geeft zijn werken een uniek karakter, waardoor S. Skrabulis onmiskenbaar is binnen het Litouwse artistieke landschap. Elk stuk heeft een unieke individualiteit en wordt gekenmerkt door spontane inventiviteit.
Simon Skrabulis beheert meesterlijk de uitbundige kleuren waarvan de energie onweerstaanbaar de blik trekt. In zijn werken doet verf meer dan alleen kleur geven - het vormt, bouwt op in tastbare penseelstreken of kronkelt als een draad. Deze tastbare toepassing van verf versterkt de expressiviteit en vitaliteit van elk doek, waardoor zijn kunst zich onderscheidt met een onmiskenbare kracht en originaliteit.
De unieke kwaliteiten van Skrabulis’ schilderijen nodigen kijkers uit om een dramatische uitbarsting van kleur en beweging te ervaren. Zijn kunst heeft als doel emotionele reacties op te roepen, aangedreven door de verbeeldingsrijke en instinctieve benadering van de kunstenaar. Met zijn inventieve stijl blijft Skrabulis een stempel drukken op de hedendaagse Litouwse kunstwereld.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij presenteert een levendige compositie waar abstracte en figuratieve elementen dynamisch met elkaar in interactie zijn. De linkerkant van het doek wordt gedomineerd door een reeks bloemen, voornamelijk in tinten van rood en roze, losjes geïnterpreteerd met brede, expressieve penseelstreken die beweging en levendigheid suggereren. Tussen de bloemen staat een centrale witte vaas, die opvalt met dunne, schetsachtige figuren van een persoon in blauw en een andere kleinere figuur of object in rood, waardoor een scène binnen een scène ontstaat. De rechterkant van het kunstwerk contrasteert sterk met een gestructureerde, geometrische vorm bestaande uit blokken van gedurfde kleuren—blauw, rood en paars—onderbroken door dikke zwarte lijnen die de kleuren in een raamachtige raster indelen. Deze helft van het schilderij neigt naar pure abstractie, zonder herkenbare figuren of natuurlijke vormen, en richt zich in plaats daarvan op kleur en vorm. De achtergrond smelt samen in een zachte, vervaagde turquoise die in wit vervaagt, wat een zachte tegenhanger biedt voor de levendige kleuren en het gevoel van diepte en ruimte versterkt.
