Jolita Puronaitė Lubienė werd geboren in 1970 in Panevėžys, Litouwen. In 1991 verhuisde ze naar de stad Kaunas om haar hogere opleiding te volgen. Sinds 1996 woont en werkt ze in het district Kaunas, waar ze zich onderdompelt in de lokale artistieke gemeenschap. Jolita begon in 2014 actief deel te nemen aan schilder-symposia en groepsexposities, waarmee ze haar aanwezigheid binnen de Litouwse kunstscene vestigde.
Hoewel haar fascinatie voor kunst al in de kindertijd begon, begon Jolita pas enkele jaren geleden zelfstandig te schilderen. Haar artistieke pad leidde haar door verschillende kunstscholen en uiteindelijk naar de studio van de gerenommeerde kunstenaar Antanas Obcarskas. Door zijn workshops kwam Jolita zowel de vreugde als de uitdagingen van creativiteit tegen, en beschrijft ze de ervaring als “lopen op de scheermessen van creatieve vreugde en lijden.”
Na het verkennen van verschillende schildertechnieken en geheimen ontdekte Jolita haar passie voor expressieve abstractie. Ze geniet van de vrijheid die schilderen biedt, waardoor ze volledig aanwezig en bevrijd kan zijn terwijl levendige en inventieve uitbarstingen op het doek ontstaan.
Jolita's kunst komt voort uit een diep intuïtief proces, dat ze beschrijft als “proeven met de binnenkant.” Ze absorbeert haar omgeving door te bewegen, te luisteren, te observeren, te ruiken, te proeven en te voelen. Als een spons kanaliseert ze deze zintuiglijke indrukken in haar kunstwerken, waardoor haar schilderijen haar individuele waarnemingen van de wereld en haar innerlijke emoties overbrengen.
Over dit kunstwerk+
Dit schilderij heeft een levendige dans van kleuren, met penseelstreken van roze en rood die over het doek vegen, emulerend de zwoele beweging van hitte. Temidden van deze vurige array, barsten zakken van serene blauw en rustgevend geel door, die korte momenten van verlichting bieden als koele briesjes op een verzengende dag. De kleuren smelten samen en botsen, waardoor een passionele vertoning van beweging ontstaat, hun texturen dik en dynamisch, bijna tastbaar in hun intensiteit. Het is alsof men de krachtige penseelstreken door de hitte kan voelen, elke veeg toevoegend aan de chaotische maar samenhangende symfonie van temperaturen en tinten. De compositie pulserend met leven, weerspiegelt de onverbiddelijke en overweldigende essentie van hitte.
