Kunstwerk in het interieur
Jolita Puronaitė Lubienė werd geboren in 1970 in Panevėžys, Litouwen. In 1991 verhuisde ze naar de stad Kaunas om haar hogere opleiding te volgen. Sinds 1996 woont en werkt ze in het district Kaunas, waar ze zich onderdompelt in de lokale artistieke gemeenschap. Jolita begon in 2014 actief deel te nemen aan schilder-symposia en groepsexposities, waarmee ze haar aanwezigheid binnen de Litouwse kunstscene vestigde.
Hoewel haar fascinatie voor kunst al in de kindertijd begon, begon Jolita pas enkele jaren geleden zelfstandig te schilderen. Haar artistieke pad leidde haar door verschillende kunstscholen en uiteindelijk naar de studio van de gerenommeerde kunstenaar Antanas Obcarskas. Door zijn workshops kwam Jolita zowel de vreugde als de uitdagingen van creativiteit tegen, en beschrijft ze de ervaring als “lopen op de scheermessen van creatieve vreugde en lijden.”
Na het verkennen van verschillende schildertechnieken en geheimen ontdekte Jolita haar passie voor expressieve abstractie. Ze geniet van de vrijheid die schilderen biedt, waardoor ze volledig aanwezig en bevrijd kan zijn terwijl levendige en inventieve uitbarstingen op het doek ontstaan.
Jolita's kunst komt voort uit een diep intuïtief proces, dat ze beschrijft als “proeven met de binnenkant.” Ze absorbeert haar omgeving door te bewegen, te luisteren, te observeren, te ruiken, te proeven en te voelen. Als een spons kanaliseert ze deze zintuiglijke indrukken in haar kunstwerken, waardoor haar schilderijen haar individuele waarnemingen van de wereld en haar innerlijke emoties overbrengen.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een levendig en chaotisch tapijt van kleuren, voornamelijk een botsing van blauw, rood en zwart tegen zachtere achtergronden van romige gele en gedempte grijzen. Dikke, impasto penseelstreken voegen een dynamische textuur toe, waardoor het kunstwerk een turbulente, bijna agressieve energie krijgt. Deze textuurdiepte creëert lagen van kleur, waarbij de scherpe zwarttinten en diepe blauwen nabij de onderkant diepte of schaduwen suggereren, en de heldere roodtinten en rustgevende gele bijdragen aan een gevoel van beweging of conflict. Kleine stippen van wit en roze, mogelijk indicaties van licht of reflecties, voegen een contrasterend element van delicatesse toe aan de anders gedurfde compositie. Druppels verf lopen door het geheel, wat het gevoel van wanorde en emotionele intensiteit versterkt. Het algehele effect is er een van dramatische, georkestreerde chaos, die gevoelens van congestie of een dichte, gepassioneerde strijd binnen de grenzen van het doek oproept.
