Vytautas Žirgulis werd geboren in Kaunas, Litouwen, op 4 november 1962. Zijn opleiding is opmerkelijk veelzijdig: hij begon in 1980 met een specialisatie in muziek aan de J. Naujalis Kunstschool, studeerde vervolgens evenementregie aan het Conservatorium van Klaipėda, waar hij in 1984 afstudeerde. In 1992 behaalde hij zijn diploma aan de Vilnius Academie voor Schone Kunsten, met een specialisatie in schilderkunst, wat zijn aanwezigheid in de Litouwse kunstwereld stevig vestigde. Sinds 1995 is hij lid van de Litouwse Vereniging van Kunstenaars.
Žirgulis heeft een actieve carrière onderhouden, waarbij hij heeft deelgenomen aan talrijke groepsexposities en plein air evenementen, zowel in Litouwen als internationaal. Tot nu toe heeft hij 18 solo-exposities gehouden, die elk de breedte en voortgang van zijn artistieke werk weerspiegelen. Gevestigd in Vilnius, creëert hij niet alleen, maar geeft hij ook les in tekenen, schilderen en compositie aan de Nationale M. K. Čiurlionis Kunstschool. Zijn artistieke werk omvat zowel schilderijen op doek als muurschilderingen.
Žirgulis karakteriseert zijn schilderstijl als magisch realisme, waarbij hij thema's uit het dagelijks leven gebruikt en gewone onderwerpen een aanzienlijke diepgang geeft. Hij hecht bijzonder veel waarde aan authenticiteit, mensen en echte gebeurtenissen in zijn creatieve proces, en legt uit dat het verhaal en de ideeën daaronder centraal staan in zijn praktijk. De kunstenaar geeft de voorkeur aan olieverf vanwege de diepte en de mogelijkheid om gedetailleerd te werken met nuances, zachte randen en lagen die mogelijk zijn door de langzame droging. Zijn werken bevatten vaak literaire verwijzingen, die niet alleen in het onderwerp zichtbaar zijn, maar ook zijn keuze van kleur, gebruik van licht en de opstelling van elke compositie beïnvloeden.
Kunstcriticus Ignas Kazakevičius merkt op dat de symboliek van Žirgulis voornamelijk antropomorf is, waarbij emoties en psychologische toestanden worden overgebracht door subtiel weergegeven, mysterieuze gezichten. Kazakevičius wijst op de dromerige aard van Žirgulis' motieven, en beschrijft hoe zijn intieme figuren veranderen in fantastische chimera's die zich in levendige blauwe ruimtes bevinden. In de ogen van de criticus is de schildertechniek van Žirgulis net zo cruciaal als zijn literaire thema's en symbolen, omdat deze kijkers uitnodigt tot blijvende en weerklankrijke ontmoetingen met zijn vormen.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt een rustig zeelandschap onder een uitgestrekte hemel, op wat lijkt op dageraad of dusk. De zee smelt naadloos samen met een mistige horizon, waardoor de grens tussen water en lucht vervaagt. Het oppervlak van de oceaan is kalm, wat wijst op een serene, ongestoorde ochtend of avond. De lucht is een canvas van zachte blauwtinten, lichte grijstinten en subtiele rozetinten, die de vroege of late uren weerspiegelen. Wolken, getint met roze en oranje tinten, drijven door de lucht en suggereren de aanwezigheid van licht buiten het zichtbare kader. Nabij de horizon worden de kleuren zachter en meer gemengd, wat de indruk wekt van mist of een fijne nevel die over het water hangt. Op de voorgrond is er een hint van een ruige kustlijn of een strand, afgebeeld in donkere tinten. De aardetinten en ruwe textuur contrasteren met de gladde, etherische kwaliteit van de zee en de lucht, waardoor de scène een vleugje soliditeit krijgt. Al met al roept het schilderij een vredige eenzaamheid op, de soort stille atmosfeer die men zoekt wanneer men behoefte heeft aan reflectie of een moment van rust. Het gebruik van kleur en licht geeft meesterlijk de vluchtige kwaliteit van een mistig zeelandschap weer.
