Vaidotas Vankevičius, een schilder die zich specialiseerde in portretten, landschappen en interieurs, woont en werkt in Vilnius, Litouwen. Voor hem is het essentieel om een directe interactie met zijn onderwerp tot stand te brengen—hij is toegewijd aan het schilderen uitsluitend vanuit het leven, waarbij hij opzettelijk foto's als referentie of hulpmiddel vermijdt. Deze onmiddellijke en diepgaande relatie met zijn onderwerpen brengt een onderscheidende authenticiteit en tastbare aanwezigheid in zijn kunstwerken.
Gemotiveerd door een innerlijke artistieke drang, streeft Vankevičius ernaar de leidende realistische schilder van hedendaags Litouwen te worden. Hij wil de Litouwse realismebeweging nieuw leven inblazen en herinterpreteren door nieuwe kunstwerken en perspectieven aan te bieden. Zijn creatieve praktijk draait om het afbeelden van het gewone leven, met de focus op de mensen en de onverwachte momenten die zich binnen alledaagse scènes en ruimtes voordoen.
Om vluchtige scènes vast te leggen, hanteert Vankevičius een snel schilderproces, waarbij hij zijn werken vaak in slechts één of twee sessies afrondt. Hij vindt voortdurend inspiratie in de werken van meesters zoals Diego Velazquez, John Singer Sargent, Anders Zorn en Joaquin Sorolla, en beschouwt hun stukken als referentiepunten die zijn voortdurende ontwikkeling en verbeelding voeden.
Vankevičius behaalde een BA in Fresco-mosaic aan de Vilnius Academy of Arts tussen 2016 en 2020 en ontving persoonlijke instructie van kunstenaar Arūnas Jonikas in de jaren 2017 tot 2019. Zijn schilderijen zijn opgenomen in zowel groeps- als solo-exposities, waaronder “Near the door” (Curonian Spit History Museum, Nida, 2017), “The stories from memory chips” (Gallery “Akademija”, Vilnius, 2018), en de solo-expositie “Faith” gehouden in Užutrakis Mannor, Trakai, in 2020. Bovendien werd hij geselecteerd als een van de 100 Litouwse kunstenaars die deelnamen aan het initiatief “Menas be stogo” [Kunst heeft geen dak] in Vilnius in 2020.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt de essentie van een herfstbos met levendige en gevarieerde tinten. Het toont hoge, dunne bomen die omhoog reiken, hun stammen geschilderd in realistische bruin- en grijstinten, af en toe gemarkeerd door ruwe, witte penseelstreken die de textuur van schors suggereren. Onderbegroeiing in groene tinten bedekt de bosgrond, onderbroken door vlekken van gouden gele en oranje bladeren die de komst van de herfst benadrukken. Licht filtert door het bladerdak, waardoor een spel van schaduwen en zonvlekken ontstaat dat diepte en leven aan de scène toevoegt. Het loof is dicht, maar er zijn plekken waar het bos opent, waardoor de kijker wordt uitgenodigd verder het boslandschap in te verkennen. De impressionistische stijl maakt een mengeling van kleuren mogelijk, waarbij penseelstreken zichtbaar zijn, wat de scène een dynamisch en organisch gevoel geeft.
