Simonas Gutauskas, een Litouwse kunstenaar, staat bekend om zijn diepgaande verkenning van betekenis, spiritualiteit en licht in zijn werk. In plaats van te proberen kijkers te verbazen, zoekt Gutauskas naar diepgang en een gevoel van goddelijkheid binnen zijn kunst. Zoals hij het beschrijft, vertegenwoordigen zijn schilderijen ruimtes en visies die ver verwijderd zijn van gewone, realistische landschappen. Hij haalt inspiratie uit fragmenten van kinderdromen en tijdloze ervaringen, en geeft een gevoel weer dat de tijd zelf oplost in zijn creaties. De gouden en paarse golven, stralende zonnen en wolken die smelten als was getuigen allemaal van de Grote Kracht die, volgens de kunstenaar, alles heeft geschapen wat ons omringt.
Een van de meest kenmerkende elementen in de landschappen van Simonas Gutauskas is zijn weergave van licht. Licht staat centraal, doordringt zijn doeken met ofwel schittering of stille subtiliteit, en draagt een diep emotioneel gewicht. Deze aandacht voor verlichting vormt de sfeer van zijn werk, waardoor elke discussie over zijn kunst onvolledig is zonder rekening te houden met hoe hij zowel licht als duisternis manipuleert. Water verschijnt ook vaak als een motief, met reflecterende oppervlakken die de effecten van straling versterken en de schilderachtige ambiance verdiepen. Net als Monet plaatst Gutauskas' passie voor het afbeelden van licht hem onder die kunstenaars voor wie verlichting zwaarder weegt dan de tastbare vormen die het aanraakt.
Gutauskas' diepe betrokkenheid bij licht wordt niet alleen gevoed door zijn bewondering voor de Impressionisten, maar ook door zijn vroege opleiding in glas-in-lood. Hoewel hij zijn artistieke carrière begon met specialisatie in dit medium, is de erfenis ervan nog steeds zichtbaar in zijn huidige landschappen. Zijn schilderijen tonen sterke kleuren, gedefinieerde vormen en brede, textuurrijke penseelstreken die het gevoel van sculpturale reliëf oproepen. Dit resulteert in een organische mix die de gloeiende effecten van glas-in-lood combineert met de nuances van schilderkunst, perfect dienend voor zijn artistieke intentie.
Natuur wordt in Gutauskas' kunst behandeld met genegenheid, eerbied en diepe gevoeligheid—elke penseelstreek op het doek gemarkeerd door toewijding en zorg. Zijn landschappen gaan verder dan eenvoudige representatie, en portretteren de natuur als een raadselachtige kracht die zowel het vluchtige als het eeuwige omvat. Geboren in Vilnius op 2 februari 1965, voltooide Simonas Gutauskas zijn studies aan de M.K. Čiurlionis Kunstschool in 1982 en studeerde af aan het Staatskunstinstituut (nu Vilnius Academie voor Schone Kunsten) in 1990, met een specialisatie in monumentale kunst. Sinds 1999 is hij lid van de Litouwse Kunstenaarsunie, werkt hij in zowel glas-in-lood als schilderkunst, en heeft hij meer dan veertig solo-exposities in heel Litouwen gepresenteerd. Zijn werken hebben hun plaats gevonden in particuliere collecties in Litouwen, de VS, Zweden, Zwitserland, Duitsland en Polen.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
TOP 15
International exposure
Nationally knownAanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt een weelderige, dynamische scène die wordt gedomineerd door wat lijkt op een uitgestrekt oppervlak van waterlelies die op het oppervlak van een rustige vijver drijven. De voorgrond is dicht bevolkt met deze levendige groene lelies, waarvan de ronde bladeren met elkaar vermengen, sommige getint met tinten roze en geel, wat suggereert dat het licht van de opkomende zon erop weerkaatst. Boven de waterlelies gaat het water over in een diepere, donkere tint, wat een visueel contrast creëert dat het oog naar de horizon trekt. In de middengrond wordt dit aquatische canvas doorkruist door wat lijkt op een dunne lijn van land of een verre oever, achter welke vage hints van structurele vormen, mogelijk gebouwen, vaag opduiken te midden van een lichte mist. De achtergrond is een betoverende lucht, weergegeven in een tumultueuze mix van grijs en gedempte gele tinten, met zware, gestructureerde penseelstreken die een gevoel van lage, draaiende wolken of mist oproepen die onder de ochtendzon verdwijnt. Aan de zijkanten van de compositie kaderen verticale elementen die als bomen of hoog riet kunnen worden geïnterpreteerd de scène, hun slanke vormen die van onder naar boven naar de top van het doek reiken. Aan de linkerkant vertonen deze vormen een spectrum van herfstkleuren—diepe roden, warme oranje en gouden gele tinten—die levendig contrasteren met de koelere tinten van het water en de lucht. De hele scène is doordrenkt met een gevoel van kalmte en isolatie, versterkt door de dikke, expressieve toepassing van verf door de kunstenaar, die een tastbare diepte aan de scène toevoegt, waardoor de kijker wordt uitgenodigd om niet alleen te kijken, maar ook de serene sfeer van het ochtendlandschap te voelen.


















