Simonas Gutauskas, een Litouwse kunstenaar, staat bekend om zijn diepgaande verkenning van betekenis, spiritualiteit en licht in zijn werk. In plaats van te proberen kijkers te verbazen, zoekt Gutauskas naar diepgang en een gevoel van goddelijkheid binnen zijn kunst. Zoals hij het beschrijft, vertegenwoordigen zijn schilderijen ruimtes en visies die ver verwijderd zijn van gewone, realistische landschappen. Hij haalt inspiratie uit fragmenten van kinderdromen en tijdloze ervaringen, en geeft een gevoel weer dat de tijd zelf oplost in zijn creaties. De gouden en paarse golven, stralende zonnen en wolken die smelten als was getuigen allemaal van de Grote Kracht die, volgens de kunstenaar, alles heeft geschapen wat ons omringt.
Een van de meest kenmerkende elementen in de landschappen van Simonas Gutauskas is zijn weergave van licht. Licht staat centraal, doordringt zijn doeken met ofwel schittering of stille subtiliteit, en draagt een diep emotioneel gewicht. Deze aandacht voor verlichting vormt de sfeer van zijn werk, waardoor elke discussie over zijn kunst onvolledig is zonder rekening te houden met hoe hij zowel licht als duisternis manipuleert. Water verschijnt ook vaak als een motief, met reflecterende oppervlakken die de effecten van straling versterken en de schilderachtige ambiance verdiepen. Net als Monet plaatst Gutauskas' passie voor het afbeelden van licht hem onder die kunstenaars voor wie verlichting zwaarder weegt dan de tastbare vormen die het aanraakt.
Gutauskas' diepe betrokkenheid bij licht wordt niet alleen gevoed door zijn bewondering voor de Impressionisten, maar ook door zijn vroege opleiding in glas-in-lood. Hoewel hij zijn artistieke carrière begon met specialisatie in dit medium, is de erfenis ervan nog steeds zichtbaar in zijn huidige landschappen. Zijn schilderijen tonen sterke kleuren, gedefinieerde vormen en brede, textuurrijke penseelstreken die het gevoel van sculpturale reliëf oproepen. Dit resulteert in een organische mix die de gloeiende effecten van glas-in-lood combineert met de nuances van schilderkunst, perfect dienend voor zijn artistieke intentie.
Natuur wordt in Gutauskas' kunst behandeld met genegenheid, eerbied en diepe gevoeligheid—elke penseelstreek op het doek gemarkeerd door toewijding en zorg. Zijn landschappen gaan verder dan eenvoudige representatie, en portretteren de natuur als een raadselachtige kracht die zowel het vluchtige als het eeuwige omvat. Geboren in Vilnius op 2 februari 1965, voltooide Simonas Gutauskas zijn studies aan de M.K. Čiurlionis Kunstschool in 1982 en studeerde af aan het Staatskunstinstituut (nu Vilnius Academie voor Schone Kunsten) in 1990, met een specialisatie in monumentale kunst. Sinds 1999 is hij lid van de Litouwse Kunstenaarsunie, werkt hij in zowel glas-in-lood als schilderkunst, en heeft hij meer dan veertig solo-exposities in heel Litouwen gepresenteerd. Zijn werken hebben hun plaats gevonden in particuliere collecties in Litouwen, de VS, Zweden, Zwitserland, Duitsland en Polen.
Lithuanian Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
TOP 15
International exposure
Nationally knownAanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
In dit levendige schilderij van Simonas Gutauskas zien we een opvallende weergave van een rivierbed, zorgvuldig gelaagd met multicolored stenen. De voorgrond, gevuld met een gevarieerde reeks steen vormen en kleuren, variërend van gedempte grijzen en blauwen tot levendige gele en oranje, creëert een rijke tapijt van texturen die lijken te rippen met de stroom van water. Deze stenen leiden de blik van de kijker naar een rustieke brug die de rivier overspant. De brug, centraal in de compositie, fungeert als een architectonisch brandpunt, dat de natuurlijke elementen verbindt met menselijke interventie. Om deze scène heen flankeren hoge bomen de rivieroevers, hun stammen slank en dicht gepakt. De bomen zijn weergegeven met snelle, expressieve penseelstreken die de vluchtige aard van licht en schaduw suggereren, wat de indruk van diepte en dichtheid versterkt. Hun bladerkappen worden gesuggereerd in plaats van gedetailleerd, waardoor de kleuren van de herfstachtige of misschien vroege lentelucht doorheen kunnen gluren en zich op het wateroppervlak kunnen weerkaatsen. Boven is de lucht een subtiele mix van zachte grijzen en bleke blauwen, wat hint naar ofwel de dageraad of de schemering, wat bijdraagt aan de algehele serene maar enigszins sombere stemming van het stuk. Het gebruik van licht in het schilderij is meesterlijk, met de glinsterende reflecties op het water en de wisselwerking van licht en schaduw tussen de bomen die een dynamisch maar harmonieus evenwicht creëren. Dit kunstwerk legt niet alleen een levendige scène van natuurlijke schoonheid vast, maar roept ook een gevoel van rust en tijdloosheid op.


















