Sigita Dabulskytė is geïnspireerd door de natuur, haar contrasten en ritmes. De kunstenaar afbeeldt landschappen op intrigerende momenten - wanneer het licht verandert - bij schemering, zonsopgang, in stilte, of dramatisch groeiend voor een storm. Ze zijn niet zacht, maar eerder sterk, soms verontrustend, of kalm.

De schilder gebruikt gedurfde, levendige en expressieve penseelstreken, waarbij ze het landschap niet afbeeldt als een zoete en banale ansichtkaart, maar als een majestueus tafereel vol leven en drama.