Rita Rimšienė, een Litouwse kunstenaar, is afgestudeerd in schilderkunst aan de Vilnius Academie voor Kunsten. Haar studies hebben haar een solide basis in de beeldende kunst gegeven, waarop ze een onderscheidende stijl heeft ontwikkeld om zowel interne als externe realiteiten via haar kunstwerken uit te drukken.
Bij het creëren van haar stukken neigt Rimšienė naar abstractie, waarbij ze het gebruikt als een middel om dieper te graven dan de uiterlijke verschijningsvormen toelaten. De daad van schilderen geeft haar volledige verbeeldingsvrijheid, waardoor spontane beelden naar boven kunnen komen. Ze vergelijkt dit artistieke proces met het lezen van haar eigen geest, aangezien onderbewuste emoties en persoonlijke ervaringen zich vermengen met visuele herinneringen op haar canvas.
Universele archetypen zijn een terugkerend thema in het werk van Rimšienė, terwijl ze overdenkt hoe emoties, menselijke perceptie en levensstijlen met elkaar in verband staan. Ze is van mening dat deze gemeenschappelijke symbolen en emotionele stromen een onderliggend gevoel van vertrouwdheid creëren, waardoor de toegankelijkheid van haar werk wordt vergroot.
Door de abstractie van haar eigen gedachten, gevoelens en herinneringen moedigt Rita Rimšienė kijkers aan om haar werken individueel te interpreteren. Haar schilderijen worden ruimtes waar persoonlijke introspectie samenkomt met collectieve ervaring, en bieden elke persoon die ze bekijkt iets waarmee ze op een persoonlijk niveau kunnen verbinden.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij is een levendige samensmelting van vloeibare abstracte vormen en heldere kleuren. Dominant aan de linkerkant is een sweeping vlam van rode en oranje tinten, die expressief samensmelten met zachte wassingen van wit en grijs die misschien een vurig organisch vorm of misschien vlammen zelf voorstellen. Dit intens warme spectrum gaat geleidelijk over in koelere tinten aan de rechterkant, waar tinten blauw en turquoise de essentie van lucht en water oproepen. Draaiende patronen die geïnterpreteerd kunnen worden als hemellichamen of simpelweg artistieke grillen drijven in deze koele uitgestrektheid, wat hint naar een kosmische of aquatische omgeving. In het onderste linker gedeelte verankeren donkere penseelstreken en een spiraalvormige zwarte vorm de compositie, wat een aardend contrast biedt met de lichtere, meer etherische elementen. Het gebruik van ruimte en de interactie tussen warmte en koelte creëren een dynamische scène die zowel volatiel als harmonieus aanvoelt, en het idee van een wereld binnenin jezelf, die voortdurend evolueert en reageert, vastlegt.
