Rima Rusinova werd geboren in Vilnius in 1959. Van jongs af aan toonde ze een grote interesse in tekenen, wat haar tijdens haar kindertijd op een creatieve koers zette. Deze enthousiasme bracht haar ertoe om formele kunstopleiding te zoeken in haar geboortestad.
Ze voltooide haar studie aan de kunstschool van Vienožinskis in Vilnius in 1981, waar ze afstudeerde na een vierjarige opleiding. Tijdens haar tijd op school studeerde ze onder begeleiding van vooraanstaande kunstenaars zoals A. Švėgžda en I. Piekuras, wiens mentorschap een grote invloed had op haar artistieke groei en vaardigheden.
Het werk van Rima Rusinova richt zich voornamelijk op landschappen, stillevens en portretten. Ze voelt zich vooral aangetrokken tot het afbeelden van mensen en de natuur, die ze beschouwt als onlosmakelijke thema's. Door haar unieke kijk op de wereld geeft ze weer wat voor haar het belangrijkst is, waarbij ze vaak motieven uit haar geliefde Vilnius in haar kunst verweeft om haar sterke band met de stad te weerspiegelen.
Actief in de kunstwereld sinds 1995, heeft ze 13 solo-exposities gehouden en heeft ze bijgedragen aan talrijke groepstentoonstellingen. In 2013 werd ze lid van de LTS, en in 2016 werd ze officieel erkend als kunstmaker door het Ministerie van Cultuur van de Republiek Litouwen, ter erkenning van haar prestaties in de Litouwse kunst.
Lithuanian Folk Artists’ Association Member
This artist was acknowledged by the Ministry of Culture of the Republic of Lithuania
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt een serene straatscène onder een levendige lucht, zacht geschilderd in blauwe tinten met zachte wolken. Twee prominente gebouwen flankeren de straat, badend in zonlicht. Het gebouw aan de linkerkant, geschilderd in warme perziktonen, heeft Europese architectonische details, met zichtbare ramen die door donkere luiken worden beschaduwd en een klein balkon versierd met een groene reling. Naast dit gebouw staat een hoger, elegant gebouw met een subtiel versierd, barokstijl dak en een opvallende witte koepel met een windvaan. De straat zelf, afgebeeld in zachte, schaduwachtige grijzen en paarse tinten, is vrij van mensen, wat een stille, bijna nostalgische sfeer aan de scène toevoegt. Het spel van licht en schaduw geeft diepte aan het schilderij, uitnodigend tot contemplatie van een rustig moment gevangen in de tijd.
