Kunstenares Rasa Staskonytė is van nature een enthousiaste ontdekkingsreiziger. Waar haar reizen haar ook brengen, ze neemt altijd olieverf en doeken mee, gedreven door een onweerstaanbare drang om te creëren. Haar onwrikbare toewijding aan schilderen onthult niet alleen haar toewijding aan kunst, maar ook haar nieuwsgierigheid naar de wereld om haar heen.
De kunstenares gelooft dat de ware vorm van schilderen voortkomt uit het werken met de werkelijkheid—het vastleggen van niet alleen het uiterlijk, maar ook het onthullen van de innerlijke wereld. Op deze manier verandert schilderen in een reis om de essentie van haar onderwerpen te ontdekken, evenals het verkennen van haar eigen innerlijke zelf. Deze betrokkenheid bij directe observatie geeft een authenticiteit en emotionele rijkdom aan haar werk.
Rasa is vooral aangetrokken tot portretkunst, waarbij ze het gebruikt als een middel om onder de uiterlijke schijn te kijken en de verhalen die daaronder liggen te onthullen. Ze merkt op dat zelfs onder wat lijkt op een ruwe buitenkant, meerdere lagen van ervaring en persoonlijkheid verborgen blijven. Door haar gevoelige methoden streeft ze ernaar haar modellen echt te begrijpen en de uniciteit van hun karakter over te brengen aan degenen die haar kunst bekijken.
Naast het schilderen van portretten blaast Rasa Staskonytė ook leven in haar studies van planten, waarbij ze vaak iriserende penseelstreken gebruikt om beweging en leven te suggereren. Haar toepassing van heldere, transparante kleuren geeft haar werken levendigheid en lichtheid, wat resulteert in kunstwerken die fris en vol geest zijn, en kijkers uitnodigen tot een gedeelde verbinding met zowel het onderwerp als de kunstenaar zelf.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een kind dat vanuit achter een grote kool kijkt. De grote, expressieve ogen van het kind kijken recht in de camera vanuit boven de top van de kool, die dicht bij het gezicht wordt gehouden. De kool, met zijn weelderige, groene lagen, domineert de compositie en lijkt bijna samen te smelten met de vorm van het kind. De achtergrond bevat abstracte spatten van blauw en een hint van rood, wat de surrealistische tegenstelling van natuurlijke elementen en menselijke aanwezigheid benadrukt. De textuur van het schilderij is rijk en tastbaar, wat de fysiekheid van de bladeren van de kool benadrukt tegen de gladheid van het verstopte gezicht van het kind.




















