Ik zou mezelf beschrijven als iemand die leeft met aquarel, er volledig in ondergedompeld is. Ik ben gefascineerd door de kwetsbaarheid, de onvoorspelbaarheid en de bijzondere manier waarop het reageert op water. Mijn inspiratie komt vaak uit de natuur, zo perfect gemaakt door God. Tegelijkertijd trekt de levendige energie van het stadsleven me ook aan - het geluid, de activiteit, de verschuivende schaduwen op gebouwen in het zonlicht, of de reflecties die glinsteren op natte straten na de regen. Kleur heeft voor mij een bijzondere betekenis; het palet dat ik kies vormt de evolutie, geest en sfeer van elk stuk. Door mijn kunst nodig ik je uit om te fantaseren, om te ontsnappen naar een plek van rust en goedheid… Enigmatisch, maar veilig… Ik wens je een aangename reis!
Raimonda Rauluševičienė is een kunstenaar wiens creatieve pad nauw verbonden is met de expressieve, vloeibare aard van aquarel. Aangetrokken door de interactie tussen licht en kleur, geeft ze zich over aan de spontane kwaliteiten van water en pigment, en creëert ze kunstwerken die gevoelens van ontzag en rust oproepen.
Haar verkenningen draaien om thema's die zowel persoonlijk als universeel zijn, vaak aangewakkerd door de schoonheid van de natuurlijke wereld en het voortdurend veranderende stadslandschap. Haar schilderijen vangen vluchtige scènes - de dans van schaduwen, zonlicht dat glinstert, en de interactie van reflecties op natte stoepen. Elk werk biedt kijkers een moment om stil te staan, te reflecteren en een zachte reis door kleur, sfeer en verbeelding te maken.
Raimonda Rauluševičienė heeft solo-exposities gepresenteerd in Kėdainiai en Šiauliai. Haar prestaties omvatten deelname aan internationale aquarel biennales, en haar kunst is in het buitenland getoond, met name in Slovenië en Albanië tijdens het Internationale Kunstfestival. Door deze inspanningen blijft ze haar passie voor aquarel en haar unieke artistieke perspectief delen met publiek in Litouwen en over de hele wereld.
Over dit kunstwerk+
In het schilderij zijn er hoge, dicht op elkaar staande gebouwen die de essentie van een oude stadsstraat vastleggen. De gebouwen zijn weergegeven in gedempte tinten van beige, grijs en hints van vervaagd groen, wat slijtage en de passage van de tijd suggereert. Architectonische details zoals ramen, sommige met luiken, en gedetailleerde kroonlijsten komen prominent naar voren. Het perspectief is vanuit een laag hoek, kijkend naar de lucht die iets wordt verduisterd door de torenhoge structuren. Op straatniveau steekt een klein afdakje uit over wat lijkt op een winkel of café, en eronder suggereren lichte schaduwen de aanwezigheid van tafels. Figuren worden op een losse, bijna spookachtige manier gesuggereerd, als schimmige silhouetten die zich in de straat bewegen of staan. De voorgrond toont een bank, wat een vleugje dagelijks leven en een menselijk element aan de stedelijke scène toevoegt. De algehele sfeer is die van een stille, misschien vroege ochtendmoment in een historisch deel van een stad, wat gevoelens van nostalgie en rust oproept.
