Nomeda Čiurlionytė werd geboren in Vilnius op 4 januari 1974. Na het afronden van de middelbare school verhuisde ze naar Londen om nieuwe kansen te zoeken en haar studies voort te zetten. Daar verfijnde ze haar vak door zich in te schrijven voor make-up cursussen aan Westminster College, wat de basis legde voor haar vroege professionele leven.
Tijdens haar verblijf in Londen vestigde Nomeda zich als freelance make-up artist en werkte ze samen aan modeshows, fotoshoots en filmproducties. Altijd op zoek naar manieren om haar creatieve vaardigheden uit te breiden, volgde ze aanvullende opleidingen in grafisch ontwerp, desktop publishing, websitecreatie en digitale filmediting aan het Notting Dale Technology Centre. Deze academische inspanningen stelden haar in staat om de wereld van digitale kunst en mediaproductie binnen te treden.
Haar creatieve inspanningen leidden haar naar het Portobello Festival, waar ze verantwoordelijk was voor het ontwerpen van de website van het festival en het produceren van korte films die tijdens het evenement werden vertoond. Nomeda werkte ook samen met de elektronische groep NBAW (New Breed of Alternative Workers) en creëerde boeiende visuele presentaties voor de live shows van de groep in Londen, Oostenrijk en Duitsland.
In 2009 verhuisde Nomeda naar Oekraïne, waar ze een actieve rol speelde in de lokale kunstgemeenschap en deelnam aan zowel solo- als groepsexposities. Haar inzet en bijdragen werden erkend met een lidmaatschap van de Oekraïense Kunstenaarsunie.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een lumineuze, gouden-geel lucht die overgaat in diepere tinten van oranje en rood, wat duidt op de vroege ochtend. Tegen deze levendige achtergrond creëren abstracte vormen en gedurfde lijnen een dynamisch en enigszins surrealistisch landschap. Donkere gesilhouetteerde vormen die geïnterpreteerd kunnen worden als verre bergen rusten onder de heldere lucht. Dominant in de voorgrond is een grote, donkerrode structuur die lijkt op een rots of heuvel, met vloeiende, organische rode lijnen die ervan afkomen, wat een gevoel van stromen of smelten oproept. Deze rode lijnen creëren een opvallend contrast met de donkerdere elementen van de compositie. Bovenop deze rode vorm lijkt er een figuur te zijn, mogelijk een persoon of wezen, die betrokken is bij een dynamische activiteit die omhoog reikt of strekt, wat het algehele gevoel van beweging en vitaliteit in de scène versterkt.
