Nijolė Dirvianskytė is een van de meest prominente vertegenwoordigers van de Litouwse naïeve kunst. Ze begon met schilderen op zesendertigjarige leeftijd. Tegen die tijd was ze al een professionele chemicus en wetenschapper, had ze een academische graad behaald en werkte ze succesvol in een laboratorium.

De naam van Nijolė Dirvianskytė is goed bekend onder Litouwse volkskunstenaars en kunstliefhebbers. Ze neemt vaak deel aan tentoonstellingen en plein-air schilderevenementen en is laureate van de Adomas Varnas Schilderwedstrijd. Ze heeft de status van kunstenaar gekregen en is talloze keren genoemd in inleidende artikelen in tijdschriften en tentoonstellingscatalogi, evenals in boeken. Haar werken zijn tentoongesteld op prestigieuze volkskunsttentoonstellingen in de Seimas van de Republiek Litouwen (2004), op de 40-jarig jubileumtentoonstelling van de Litouwse Vereniging van Volkskunstenaars (2006), in de Ambassade van de Republiek Litouwen in Moskou, in het Jurgis Baltrušaitis Huis (2007) en elders. Haar werk weerspiegelt de hele omgeving om haar heen: de stad en het platteland, werk en vrije tijd, familie en bloemen, Siberië en Litouwen, indrukken van haar reizen en, bovenal, de natuur en de vrede en harmonie die het biedt in de zomer en de winter. Sommige van haar mooiste werken zijn gewijd aan de bloei en de zegeningen van de natuur.

Nijolė Dirvianskytė werd geboren op 1 november 1944 in het dorp Sakučiai, in een onbekende boerderij die door de Duitsers was verlaten nabij de rivier de Nemunas, op weg naar Duitsland, waar haar ouders vluchtten van Skuodas om de terugkeer van het Sovjetleger en deportatie boven de poolcirkel te ontvluchten. "Degenen die bij mijn geboorte hielpen waren mijn vader, een econoom; mijn oom Adomas, een advocaat; en zijn vrouw, de zus van mijn moeder Monika, een kunstenaar," herinnert de volkskunstenaar zich in haar biografie.