Mijn naam is Julija Kugytė. Ik ben geboren en getogen in de Krim binnen een etnisch Litouwse familie. De levendige kleuren en unieke landschappen van mijn kindertijd—de blauwe zee, eindeloze steppen en ruige bergen—hebben mijn artistieke perspectief diep beïnvloed. Deze natuurlijke elementen blijven mijn kunst inspireren, en vormen zowel de sferen als de paletten die ik voor mijn schilderijen kies.
Na mijn verhuizing naar Litouwen begon ik met studies in modeontwerp. Tijdens mijn universitaire jaren wijdde ik me aan het schilderen van mode-illustraties, het creëren van portretten en het werken aan verschillende kledingontwerpprojecten. Deze opleiding verfijnde niet alleen mijn technische vaardigheden, maar inspireerde me ook om te experimenteren met gedurfde combinaties van kleuren en texturen gedurende mijn artistieke reis.
In recente tijden ben ik gepassioneerd geraakt door abstract schilderen. De daad van abstractie brengt me eindeloze ontdekkingen; elk schilderij presenteert een unieke reis en een diep gevoel van vrijheid. Door te experimenteren met een scala aan materialen en gereedschappen, kan ik de interactie van kleurharmonieën, beweging en ritme verkennen, en mijn verbeelding in verrassende nieuwe richtingen duwen.
Ik beschouw een schilderij pas als af wanneer het begint een verhaal of narratief binnen zijn vormen voor te stellen. Ik nodig kijkers van harte uit om zich met mijn schilderijen bezig te houden en hun eigen interpretaties te vormen, betekenis te ontdekken in de abstracte patronen en levendige tonen die ik presenteer. Mijn hoop is dat mijn kunst anderen aanmoedigt om de schoonheid en het verhaalpotentieel te zien die te vinden zijn in kleur en compositie.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij presenteert een etherische mix van gedempte pastels, voornamelijk bestaande uit banen van lila's, blauw, geel en lichtroze die horizontaal over het canvas zijn verspreid. Deze kleuren vormen zachte, abstracte lagen die een serene, dynamische landschap suggereren, misschien herinnerend aan een reflecterend wateroppervlak bij zonsopgang of zonsondergang. De zachte interactie van deze pasteltonen straalt een gevoel van rust en contemplatie uit, met de horizontale strepen die een gevoel van uitgestrektheid en eindeloze ruimte bieden. Het kunstwerk speelt op de grens van abstractie en figuratie, waarbij de kijker wordt uitgenodigd om het tafereel te interpreteren, mogelijk reflecties, lucht, water of zelfs een vlak, textuurvol veld dat baadt in veranderlijk licht te zien. Elke penseelstreek en kleurkeuze draagt bij aan een samenhangend gevoel van vredigheid, waardoor het schilderij een contemplatief stuk is dat introspectie en emotionele respons uitnodigt.
