Het schilderij toont een rustiek, houten gebouw met twee verdiepingen dat prominent staat in een sneeuwlandschap. De verouderde houten bekleding van de structuur, benadrukt door sporen van afbladderende verf, straalt een historische charme uit. Een steile zadeldak, donker van kleur, past bij de gevel van het gebouw. Verschillende grote ramen doorbreken de muren, sommige gedeeltelijk verborgen door de schaduwen van nabijgelegen bomen, ontdaan van hun bladeren, wat de kou van de winter suggereert. Voor het gebouw speelt het licht en de schaduw op de sneeuw, wat wijst op een heldere maar koude dag. Een paar mensen zijn aanwezig in de scène, gekleed in winterkleding, wat suggereert dat het dagelijks leven doorgaat ondanks de kou. Eén persoon wandelt langs een pad, en een ander paar engageert zich nabij wat eruitziet als een eenvoudige kar. De achtergrond toont andere gebouwen, die vergelijkbare architectonische kenmerken vertonen, genesteld tussen bladloze bomen onder een bleke lucht; deze achtergrond geeft een gevoel van een hechte gemeenschap of buurt. De algehele sfeer is er één van stille volharding en tijdloos bestaan in een kleine, misschien pittoreske, gemeenschap.