Illustrator en kunstenaar G. Seniūnienė is een kunstenaar wiens creatieve reis nauw verbonden is met de kinderliteratuur. Haar boekillustraties en schilderijen worden gekenmerkt door speelsheid, hoop en licht (dingen die in ons leven schromelijk ontbreken).
Het is onmogelijk om de creatieve wereld van boekillustrator Giedrė Seniūnienė uitsluitend te beperken tot het concept van boekillustratie. De kunstenaar heeft zich ook gewaagd aan vrije artistieke expressie, waar een ander facet van haar artistieke persoonlijkheid wordt onthuld. Hier verweven illustratieve elementen zich met schilderachtige verbeelding, decoratieve kwaliteiten en een onderscheidend kleurenpalet.
In haar doeken zijn echo's van de kindertijd te vinden—speelse personages, vogels, engelen, natuurlijke motieven en fantasiewezens. Kleur reproduceert hier niet zozeer de realiteit als dat het deze transformeert.
Giedrė werkt samen met de publieke instelling “Gabrielė Art Gallery,” is lid van de Italiaanse culturele confederatie CONF.E.P.I., en lid van de internationale Italiaans-Litouwse vereniging DU KRANTAI.
De wereld van de kunstenaar is geworteld in geloof, wonderen, vriendelijkheid en bescherming. De terugkerende engelmotieven in haar werk drukken dit geloof bijzonder duidelijk uit.
De kunstenaar heeft gezegd dat ze gelooft dat elke persoon zijn eigen beschermengel heeft. Daarom worden de beelden van engelen in haar schilderijen niet alleen een iconografisch motief, maar ook een metafoor voor emotionele bescherming.
Over dit kunstwerk+
Het schilderij toont een levendig tuinlandschap, rijkelijk getextureerd met een verscheidenheid aan levendige bloemen die chaotisch bloeien. In het midden verankert een bleke, maanachtige gezicht met een neutrale uitdrukking de compositie. Dit gezicht is omringd door bloemen van verschillende vormen, maten en kleuren, voornamelijk in tinten van wit, blauw, oranje en rood, sommige met draaiende patronen die lijken op bloemblaadjes of spiraalvormige winden. De achtergrond is een donkerdere tint, wat suggereert dat het misschien schemerig is, zoals de titel impliceert. Gedurfde, expressieve penseelstreken geven leven aan de scène, wat een dynamisch, bijna levendig effect geeft. Naar de onderkant taperen de bloemen in wat lijkt op weelderig, groen loof, onderstreept door gedurfde veegbewegingen van een donkerder groen, wat een gevoel van de ondergroei van de tuin oproept. De hele scène is omhuld in een droomachtige, bijna mystieke sfeer.
