Alle schilderijen van Gabrielė Prišmantaitė (geboren in 1990) hebben één ding gemeen - het gevoel van wind dat door hen heen stroomt. Het gras dat ze schildert lijkt te zwijgen en te rimpelen, bewogen door onzichtbare stromingen - buigend, ritselend en weer oprijzend.
De kunstenaar zelf beschrijft schilderen als een manier om in te haken op het mysterie van de natuur, waar elke bloem het universum in zich draagt en daarom elke steel, elk grassprietje met zoveel tederheid en zorg wordt geschilderd. Deze kunstwerken vertegenwoordigen een magisch moment waarin het gefluister van de natuur onze innerlijke monoloog tot zwijgen brengt en we overweldigd worden door rust en vrede, geworteld in het huidige moment, niet verstoord door het verleden of de toekomst.
De metafoor van het wuivende gras is bijzonder evocatief. Bewogen en geritseld door de wind, buigen de stelen maar breken niet. De schoonheid van de natuur onthult zich als veerkrachtig, duurzaam en onverzettelijk. Deze schilderijen zijn bijzonder geschikt voor een ruimte waar men een gevoel van vrede en harmonie zoekt.
Young And Talented - Rising Stars
International exposure
Aanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
Het schilderij vangt een serene zonsondergang scène boven een rustige lagune. De lucht, in brand met zachte tinten van roze en oranje, gaat geleidelijk over in een zachte gele tint nabij de horizon. Onder deze uitgestrektheid weerspiegelt de lagune het palet van de zonsondergang met subtiele reflecties die lichtjes over het wateroppervlak dansen. Rondom de lagune wuiven hoge, dichte riet en gras, wat een zachte bries suggereert. Deze groene en aardetinten verankeren de scène, wat een weelderig contrast biedt met de iriserende wateroppervlak. Intermitterende stukken van een kronkelig pad, zichtbaar door het gras, nodigen de blik uit om door dit natuurlijke landschap te dwalen. In de verte dotten kleine, rustieke huizen de lage glooiende heuvels, genesteld tussen donkerdere tinten groen, die bomen of dichtere loofbossen suggereren. Het algehele effect is er een van rustige, bijna tijdloze schoonheid, waar het laatste licht van de dag linger over een stille, pastorale setting.
