Kunstwerk in het interieur
Alle schilderijen van Gabrielė Prišmantaitė (geboren in 1990) hebben één ding gemeen - het gevoel van wind dat door hen heen stroomt. Het gras dat ze schildert lijkt te zwijgen en te rimpelen, bewogen door onzichtbare stromingen - buigend, ritselend en weer oprijzend.
De kunstenaar zelf beschrijft schilderen als een manier om in te haken op het mysterie van de natuur, waar elke bloem het universum in zich draagt en daarom elke steel, elk grassprietje met zoveel tederheid en zorg wordt geschilderd. Deze kunstwerken vertegenwoordigen een magisch moment waarin het gefluister van de natuur onze innerlijke monoloog tot zwijgen brengt en we overweldigd worden door rust en vrede, geworteld in het huidige moment, niet verstoord door het verleden of de toekomst.
De metafoor van het wuivende gras is bijzonder evocatief. Bewogen en geritseld door de wind, buigen de stelen maar breken niet. De schoonheid van de natuur onthult zich als veerkrachtig, duurzaam en onverzettelijk. Deze schilderijen zijn bijzonder geschikt voor een ruimte waar men een gevoel van vrede en harmonie zoekt.
Young And Talented - Rising Stars
International exposure
Aanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
Dit schilderij, getiteld "Margrieten van het Bos II" door Gabrielė Prišmantaitė, is rijk aan detail en weelderig in zijn weergave. Het toont een cluster witte margrieten met heldere gele centra, genesteld tussen levendige groene bladeren. De bladeren variëren in tint, wat diepte suggereert en het spel van licht door een bosplafond weergeeft. Sommige bladeren tonen hints van bruin en geel, mogelijk als indicatie van veroudering of de verandering van seizoenen. De stijl van het schilderij is enigszins impressionistisch maar neigt naar realisme gezien de duidelijke details en texturale diepte. Gabrielė Prišmantaitė past een tactiele penseelvoering toe die de scène tot leven brengt, alsof je bijna de vochtigheid van het bos en de zachtheid van de bloemblaadjes kunt voelen. Het algehele effect is sereen en natuurlijk, en nodigt de kijker uit om even stil te staan en de stille schoonheid van een bos dat niet door de tijd is aangetast te waarderen.
