Alle schilderijen van Gabrielė Prišmantaitė (geboren in 1990) hebben één ding gemeen - het gevoel van wind dat door hen heen stroomt. Het gras dat ze schildert lijkt te zwijgen en te rimpelen, bewogen door onzichtbare stromingen - buigend, ritselend en weer oprijzend.
De kunstenaar zelf beschrijft schilderen als een manier om in te haken op het mysterie van de natuur, waar elke bloem het universum in zich draagt en daarom elke steel, elk grassprietje met zoveel tederheid en zorg wordt geschilderd. Deze kunstwerken vertegenwoordigen een magisch moment waarin het gefluister van de natuur onze innerlijke monoloog tot zwijgen brengt en we overweldigd worden door rust en vrede, geworteld in het huidige moment, niet verstoord door het verleden of de toekomst.
De metafoor van het wuivende gras is bijzonder evocatief. Bewogen en geritseld door de wind, buigen de stelen maar breken niet. De schoonheid van de natuur onthult zich als veerkrachtig, duurzaam en onverzettelijk. Deze schilderijen zijn bijzonder geschikt voor een ruimte waar men een gevoel van vrede en harmonie zoekt.
Young And Talented - Rising Stars
International exposure
Aanbevolen door de galerie
Over dit kunstwerk+
Bij een eerste blik trilt het schilderij van de energie van een vroege zomerweide bij dageraad. De voorgrond wordt gedomineerd door weelderige groene grassen die zachtjes buigen, vermengd met wilde bloemen in tinten violet, wit en hints van blauw, wat een gevoel van serene wildheid oproept. De paarse bloemen rijzen iets boven de rest uit, vangen het licht en trekken de aandacht met hun eenvoudige, ronde bloemblaadjes die in spaarzame, delicate clusters zijn verspreid. Achtergrond, een dichte rij bomen in verschillende tinten groen vervaagt in een vage indruk, wat diepte en de uitgestrektheid van het overwoekerde veld suggereert. Boven de bomen verloopt de lucht van een perzikachtige lichttoon nabij de horizon naar een zacht, bleek blauw, wat mogelijk de tijd net na zonsopgang of voor zonsondergang aangeeft, waar het licht zachtjes diffuus en kleuren samensmelten met een dromerige kwaliteit. Deze vredige scène lijkt geïsoleerd van menselijke invloed, bewaard in zijn natuurlijke staat, het schilderij biedt een venster naar de onaangetaste schoonheid van de natuur in bloei.
