Daliutė Ivanauskaitė (geb. 1958) is een prominente Litouwse kunstenaar die wordt geprezen om haar prestaties in de grafiek, kleine grafische werken, ex-libris en kalligrafie. Naast haar creatieve praktijk heeft ze opmerkelijke bijdragen geleverd als samensteller van kunstboeken, ontwerper van grafische projecten, tentoonstellingscurator en redacteur van kunstcatalogi. Haar educatieve reis begon aan de J. Naujalis Secondary Art School in Kaunas, en ze voltooide haar studies in grafiek aan de Vilnius Academy of Arts (voorheen VDI) in 1983. Ivanauskaitė is sinds 1984 een actieve deelnemer aan tentoonstellingen en trad in 1988 toe tot de Litouwse Kunstenaarsvereniging.

Ivanauskaitė’s professionele pad is gekenmerkt door brede internationale erkenning en een productieve tentoonstellingsactiviteit. Ze heeft haar werken in meer dan dertig landen getoond, deelgenomen aan bijna honderd internationale en groepstentoonstellingen, en heeft meer dan twintig solo-tentoonstellingen georganiseerd in plaatsen zoals Litouwen, de VS, Duitsland, Schotland en Spanje. Haar betrokkenheid op het wereldtoneel heeft geholpen zowel de Litouwse grafische tradities als innovaties in de hedendaagse visuele kunst te belichten.

De kunstenaar heeft meerdere prijzen ontvangen op internationale grafische tentoonstellingen. Onder haar onderscheidingen ontving ze een prijs op de 39e Mini Print International van Cadaques, Spanje, in 2019. In 2012 kreeg ze de 1e Grote Prijs Raimundo Cela in Sobral, Brazilië, en ontving ze een diploma op de internationale ex-libris tentoonstelling "Donelaitis – 300" in Vilnius. Dergelijke onderscheidingen weerspiegelen de hoge waardering voor haar technische expertise en artistieke visie wereldwijd.

De kunstwerken van Daliutė Ivanauskaitė bevinden zich in opmerkelijke collecties in Litouwen en internationaal, waaronder het Litouwse Nationaal Museum, het Litouwse Nationaal Kunstmuseum, het Sakimi Museum of Art in Okinawa, Instituto ECOA in Brazilië, en instellingen in heel Europa en de Amerika's. Kunstcriticus G. Gurnevičiūtė heeft haar linoleumsneden beschreven als het oproepen van een rijkdom aan diepgaande ideeën en emoties: abstracte vormen en subtiele tonen bevorderen een meditatieve dialoog met de natuur en met het zelf. Door haar kunst nodigt Ivanauskaitė kijkers uit op een poëtische verkenning, die hen dieper in visuele contemplatie leidt.